Dul Michal

Najdawniejsza historia Kopalni „Michal“ jest związana z dążeniem ówczesnego państwa autriackiego do wspierania górnictwa węglowego jako niezbędnego warunku rozwoju przemysłu. W 1842 roku tzw. górniczy fundusz państwowy położył w Michalkowicach uprzywilejowany, kołowy rewir wydobywczy, a w rok później zaczął w nim drążyć dwa szyby. Pierwszy z nich, szyb „Ferdynad“, przestał istnieć w latach 80. XIX wieku. Drugi szyb został nazwany „Michał“ na cześć zmarłego c. k. radcy dworu Michaela Laiera. W 1856 r., kiedy przedsiębiorczość górnicza znajdująca się w rękach państwa wykazywała poważne straty, kopalnię kupiła spółka Koleje Północne im. Ferdynanda, która wybudowała i eksploatowała kolej żelazną prowadzącą z Wiednia przez Ostrawę do polskich kopalni soli. W posiadaniu tej spółki Kopalnia „Michal“ pozostała aż do nacjonalizacji w 1945 roku, kiedy została włączona do koncernu Ostrawsko-Karwińskie Kopalnie Węgla Kamiennego p. p. W 1946 roku nazwa kopalni została zmieniona i nadano jej imię socjaldemokratycznego posła na austriacki sejm rzeszy Petra Cingra. Od tego czasu nazwa kilkakrotnie się zmieniała.
W ramach dokonywanej restrukturyzacji przemysłu ciężkiego Kopalnia „Petr Cingr“ w dniu 30 maja 1993 r. zakończyła wydobycie. Ostatnia klatka wyjechała na zapasowej maszynie wyciągowej 2 czerwca 1994 r. W 1995 roku zakończone zostało zasypywanie szybu wyciągowego. Jeszcze w trakcie prac likwidacyjnych, w 1994 roku, cały teren objęło Ministerstwo Kultury Republiki Czeskiej, które powołało tu Muzeum Przemysłowe w Ostrawie, później połączone z Instytutem Ochrony Zabytków w Ostrawie.
Za okres swego istnienia Kopalnia „Michal“ przechodziła stopniowy rozwój techniczny i budowlany. Ważnym przełomem stał się rok 1862, kiedy kopalnia została podłączona do Kolei Górniczej pozwalającej na sprawną wysyłkę wydobytego węgla. Pierwsza duża przebudowa miała miejsce prawdopodobnie w 1870 roku. Po rozkruszeniu się górnej części obudowy szybu musiano od nowa wybudować budynek szybowy, maszynownię i kotłownię. Kolejna rekonstrukcja odbyła się w latach 1913 do 1915, kiedy Kopalnia „Michal“ została zupełnie przebudowana, żeby można było tu skoncentrować wydobycie okolicznych, mniejszych kopalń. Koncentracji wydobycia towarzyszyło wdrażanie napędu elektrycznego w miejsce dotychczasowych maszyn parowych. W celu pełnej elektryfikacji swych kopalń spółka wybudowała koło roku 1912 dużą i nowoczesną elektrownię na Kopalni „Franciszek“. Rozwiązanie architektoniczne i ruchowe Kopalni „Michal“, wykonane według wzoru wybitnego architekta Františka Fialy, prawdopodobnie powinno było podkreślić pozycję gospodarczą i techniczną spółki Koleje Północne im. Ferdynanda w zagłębiu ostrawsko-karwińskim.

Źródło

 

 

 

Wyprawa z 31.03.2012